Vandaag is het precies 74 jaar geleden dat Ermelo werd bevrijd. Stichting Behoud Oorlogsherinneringen duikt in de geschiedenis van Ermelo tijdens dit laatste oorlogsjaar.
In het bijzonder de geschiedenis van Paviljoen 2 op ‘s-Heerenloo. Vanaf oktober 1944 tot aan de bevrijding was Paviljoen 2 uitvalsbasis voor onderduikers die een veilig heenkomen zochten. Er was door Gerrit Riemer en Piet van Vliet een ingenieuze schuilplaats ingericht, genaamd ‘De Spookzolder’.
De zolder van het paviljoen bestond uit een brede gang met aan één kant deuren die toegang gaven tot de kamers van de verpleegsters. De gang eindigde op een blinde muur die het einde van het gebouw leek te zijn. Achter die muur lag echter een ruimte die bereikbaar was via een geheime deur in de laatste kamer. In de geheime kamer stonden bedden voor de onderduikers. Ook konden zij hier hun fietsen kwijt, want zodra deze buiten zouden staan zouden de Duitsers meteen argwaan krijgen. Als de onderduikers zich in de kamer bevonden hing de verpleegster van de laatste kamer een gordijn voor de geheime toegangsdeur, zette zij een kapstok voor het gordijn en schoof ze haar bed tegen het gordijn aan. Prima camouflage zou je zeggen. Of het ook voldoende zou zijn, ontdekten de onderduikers op 10 januari 1945.
De mannen waren nog maar net in bed gekropen toen ze door een zuster werden gewaarschuwd dat er Duitsers in het gebouw aanwezig waren. Al gauw hoorden ze zware laarzen in het gebouw en harde Duitse stemmen in de kamer naast de spookzolder. Ze hielden hun adem in. Zou de verpleegster haar zenuwen kunnen beheersen? Was er iets blijven liggen in het paviljoen dat hun aanwezigheid zou verraden? De reden dat de Duitsers in de kamer waren was een gesloten kast. Die moest open! De zuster die in het bed voor de opening naar de spookzolder lag, had de sleutel niet. Zij lag daar enkel als camouflage. Al die tijd hielden op enkele meters afstand de onderdrukkers hun adem in. Uiteindelijk duurde het de Duitsers te lang voordat de sleutel boven water kwam en vertrokken ze. De spookzolder had de vuurproef doorstaan.
Achteraf hoorde de mannen dat de zeven Duitsers door de vondst van een mannenregenjas en een pijp in de huiskamer van het paviljoen zeer wantrouwend waren geweest en daardoor de zoektocht waren gestart. In de laatste maanden van de oorlog voerde de bezetter het aantal controles namelijk op. De Spookzolder is nooit ontdekt en heeft tot 18 april 1945 voor een onbekend aantal personen een veilig heenkomen geboden.
We willen iedereen van

bedanken voor het ter beschikking stellen van dit bijzondere boekje. Wij hopen dat hiermee de herinnering aan jullie voorouders levend blijft!